Elde Silah Dilde devrimci şiarlarla Maltepe Direnişinde Ölümsüzleşen Hüseyin Cevahir Kavgamızda Yaşıyor..!

1945; Yeldeğen, Mazgirt, Dersim de yoksul Kürt bir ailenin çocuğu olarak doğdu ve – 1 Haziran 1971: İstanbul- Maltepede Mahir Çayanla birlikte kuşatıldıkları evde keskin nişancı Cihangir Erdeniz’ce katledildi. (Hüseyin Cevahiri vuran Cihangir Erdeniz’i MLSBP cezalandırdı) Türkiye Halk Kurtuluş Partisi – Cephesi’nin kurucuları önderleri arasında yer alan Hüseyin Cevahir,THKP-C’nin 1971 yılında başlattığı silahlı mücadeleye geçiş evresinde etkin rol aldı. Mahir Çayan ile birlikte Ankara’dan İstanbul’a THKP-C eylemlerinin örgütlenmesi ve pratiğin de yer aldı.
29 Mayıs 1971’de İstanbul-Maltepe’de Mahir Çayan ile birlikte saklandıkları ve Sibel Erkan isimli bir genç kızı rehin aldıkları evde kuşatıldılar. Üç gün süren kuşatma 1 Haziran sabahı keskin nişancı, deniz binbaşı Cihangir Erdeniz’in perde arkasında nöbet tutan Hüseyin Cevahir’i vurması ile son buldu. Evden ölü olarak çıkartıldığında vücudunda 25 kurşun vardı. Çayan ise yaralı olarak ele geçirilen çatışması sonrasında Maltepe zindanında yoldaşı için şunları yazmıştı:”
“Cevahirimi kalbime gömüp dönerim hain hücreme.
Maltepe’de etrafı karanlığın cüceleriyle çevrilmiş
marş söyleyen iki adalı.
İki adalının marş söyleyişinde silahlar susar.
Maltepe’nin göbeğini derin bir sessizlik kaplar.
Dalga dalga yayılır, adalıların erkek sesi, etrafa.
O anda iki adalının gözünde herşey silinir,
Karanlığın militanları küçülür, küçülür…
Sanki biraz önce atılanlar tomson kurşunları değil,
parmak cücelerin minicik okları.
O an ne binlerce güvenlik kuvveti, ne polis, ne zırhlı tugay,
ne tomson, ne mitralyöz.
Herşey önemsiz, küçük ve etkisizdir, iki adalı için.
Adalıların korosu karanlık cücelerinde bir panik yaratır.
Yüzlerinde, ezikliğin, şaşkınlığın biraz da utancın izleri okunur.
Sanki ilahi bir kuvvet onların ellerini, kollarını bağlamıştır
Ta ki, iki adalının marşı bitene kadar.
Adalılar sol yumrukları havada, pencerenin önünde
boy hedefi oldukları halde ateş edemezler
Garip bir andır bu an.
Bu an karanlık cücelerinin, insanlığa dönüş anıdır.
Cüceler konuşmazlar bile bu an.
Büyülenmişlerdir iki adalının havaya kalkmış sol yumrukları ile.
Ve kaybolup gitmişlerdir ikili koronun nameleri arasında.
Koro susar, büyü bozulur, görevlerini hatırlar cüceler.
Eller tetikte tarrrr…
Ve Cevahirimi kalbime gömüp dönerim hain hücreme.”
Hüseyin Cevahir ölümsüzdür!
Maltepede katledilmesinin 46.yılında Anısı kavgamıza ışık olmaya devam edecektir!